sprzeczny
Widersprüchlich; sich gegenseitig ausschließend oder im Widerspruch stehend.
Sprzeczne; wzajemnie się wykluczające lub pozostające w sprzeczności.
-
Seine Aussagen sind völlig kontradiktiv.— Jego wypowiedzi są całkowicie sprzeczne.
-
Das ist eine kontradiktive Theorie.— To jest sprzeczna teoria.
-
Die Beweise wirken sehr kontradiktiv.— Dowody wydają się bardzo sprzeczne.
Синонимы
Антонимы