uparty, uporczywy
Hartnäckig, beharrlich oder eigensinnig in einer Meinung oder einem Verhalten.
Uparty, wytrwały lub uporczywy w swojej opinii lub zachowaniu.
☞ Często kojarzone z negatywną konotacją uporu.
-
Er blieb bei seiner obstinaten Meinung.— Trwał przy swoim upartym zdaniu.
-
Die Verhandlungen scheiterten an seinem obstinaten Verhalten.— Rozmowy zakończyły się niepowodzeniem z powodu jego uporczywego zachowania.
-
Sie ist in dieser Frage äußerst obstinat.— W tej kwestii jest niezwykle uparta.
Синонимы
Антонимы