Глагол Частотностьtop-25k+CEFR C2

perspikuitieren

[pɛɐ̯spiˈku̯itɪʁən]
По слогам per|spi|ku|i|tie|ren
◆ Грамматический конструктор
Управление
etw. (Akk.) perspikuitieren A— coś (w bierniku) perspikuitować.
„Er versucht, den Sachverhalt genau zu perspikuitieren."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
perspikuitieren
Präteritum
perspikuitierte
Partizip II
hat perspikuitiert
§Значения
skrupulatnie badać, dokładnie analizować
Etwas sehr genau, gründlich und mit großer Sorgfalt untersuchen oder prüfen.
Coś bardzo dokładnie, gruntownie i z wielką starannością badać lub sprawdzać.
возвышенное терминологическое
☞ Bardzo rzadkie słowo używane w języku książkowym.
  1. Der Gelehrte perspikuitierte die alten Manuskripte.
    — Uczony wnikliwie analizował stare rękopisy.
  2. Sie perspikuitierte jedes Detail des Berichts.
    — Przenikliwie analizowała każdy szczegół raportu.
Антонимы
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich perspikuitiere
du perspikuitierst
er/sie/es perspikuitiert
wir perspikuitieren
ihr perspikuitiert
sie/Sie perspikuitieren
Präteritum претеритум
ich perspikuitierte
du perspikuitiertest
er/sie/es perspikuitierte
wir perspikuitierten
ihr perspikuitiertet
sie/Sie perspikuitierten
Imperativ императив
perspikuitiere (du)
perspikuitieren wir
perspikuitiert (ihr)
perspikuitieren Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich perspikuitiere
du perspikuitierest
er/sie/es perspikuitiere
wir perspikuitieren
ihr perspikuitieret
sie/Sie perspikuitieren
Konjunktiv II конъюнктив II
ich perspikuitierte
du perspikuitiertest
er/sie/es perspikuitierte
wir perspikuitierten
ihr perspikuitiertet
sie/Sie perspikuitierten
Partizip партицип
perspikuitierend Präsens
perspikuitiert Perfekt
Infinitiv инфинитив
perspikuitieren
zu perspikuitieren
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке