aplatir, écraser
Etwas durch Schlagen oder Klopfen flach machen.
Aplatir quelque chose en le frappant ou en le tapant.
-
Der Koch klopft das Fleisch platt.
-
Sie hat den Teig mit dem Nudelholz plattgeklopft.
Синонимы
Антонимы
| ich | klopfe | platt |
| du | klopfst | platt |
| er/sie/es | klopft | platt |
| wir | klopfen | platt |
| ihr | klopft | platt |
| sie/Sie | klopfen | platt |
| ich | klopfte | platt |
| du | klopftest | platt |
| er/sie/es | klopfte | platt |
| wir | klopften | platt |
| ihr | klopftet | platt |
| sie/Sie | klopften | platt |
| — | ||
| klopfe | (du) | platt |
| — | ||
| klopfen | wir | platt |
| klopft | (ihr) | platt |
| klopfen | Sie | platt |
| ich | klopfe | platt |
| du | klopfest | platt |
| er/sie/es | klopfe | platt |
| wir | klopfen | platt |
| ihr | klopfet | platt |
| sie/Sie | klopfen | platt |
| ich | klopfte | platt |
| du | klopftest | platt |
| er/sie/es | klopfte | platt |
| wir | klopften | platt |
| ihr | klopftet | platt |
| sie/Sie | klopften | platt |
| plattklopfend | Präsens |
| plattgeklopft | Perfekt |
| plattklopfen |
| plattzuklopfen |