chełpliwy, przechwalający się
Mit übertriebenem Stolz oder Selbstgefälligkeit über eigene Leistungen oder Besitz sprechend.
Mówiąc z przesadną dumą lub samozadowoleniem o własnych osiągnięciach lub posiadaniu.
-
Er erzählte eine prahlende Geschichte über seinen Reichtum.— Opowiadał chełpliwą historię o swoim bogactwie.
-
Sie lachte prahlend über ihre neuen Errungenschaften.— Śmiała się chełpliwie z powodu swoich nowych osiągnięć.
-
Sein prahlender Tonfall war sehr unangenehm.— Jego chełpliwy ton głosu był bardzo nieprzyjemny.
Синонимы
Антонимы