Глагол Частотностьtop-25k+CEFR C2

präzedieren

[pʁät͡seˈdiːʁən]
По слогам prä|ze|die|ren
◆ Грамматический конструктор
Управление
etw. präzedieren A— coś präzedować
„Diese Regel präzediert die andere Vorschrift."
vor etw. präzedieren D— poprzedzać coś
„Das erste Ereignis präzediert vor dem zweiten."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
präzedieren
Präteritum
präzedierte
Partizip II
hat präzediert
§Значения
poprzedzać
In der zeitlichen Abfolge oder in der Rangordnung vor etwas anderem stehen.
Znajdować się w kolejności czasowej lub w hierarchii przed czymś innym.
нейтральное терминологическое
☞ Często używane w kontekstach prawnych lub logicznych.
  1. Diese Regel präzediert die neue Verordnung.
    — Ta zasada ma pierwszeństwo przed nowym rozporządzeniem.
  2. Die erste Phase hat die zweite präzediert.
    — Pierwsza faza poprzedzała drugą.
  3. Der alte Vertrag präzediert vor dem neuen Abkommen.
    — Stara umowa ma pierwszeństwo przed nowym porozumieniem.
Синонимы
Антонимы
być precedensem
Ein Beispiel oder ein Vorbild für etwas sein.
Być przykładem lub wzorem do naśladowania.
возвышенное
  1. Sein Verhalten präzediert die zukünftige Rechtsprechung.
    — Jego zachowanie stanowi precedens dla przyszłych orzeczeń sądowych.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich präzediere
du präzedierst
er/sie/es präzediert
wir präzedieren
ihr präzediert
sie/Sie präzedieren
Präteritum претеритум
ich präzedierte
du präzediertest
er/sie/es präzedierte
wir präzedierten
ihr präzediertet
sie/Sie präzedierten
Imperativ императив
präzediere (du)
präzedieren wir
präzediert (ihr)
präzedieren Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich präzediere
du präzedierest
er/sie/es präzediere
wir präzedieren
ihr präzedieret
sie/Sie präzedieren
Konjunktiv II конъюнктив II
ich präzedierte
du präzediertest
er/sie/es präzedierte
wir präzedierten
ihr präzediertet
sie/Sie präzedierten
Partizip партицип
präzedierend Präsens
präzediert Perfekt
Infinitiv инфинитив
präzedieren
zu präzedieren
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке