cıyaklama, vıraklama
Ein hohes, schrillendes oder klagendes Geräusch von sich gebend.
Yüksek perdeden, cırtlak veya inleyen bir ses çıkaran.
-
Die quiekenden Mäuse liefen durch den Keller.— Cıyaklayan fareler bodrumda koşuşturuyordu.
-
Die Tür klingt beim Öffnen sehr quiekend.— Kapıyı açınca çok gıcırdıyor.
-
Ein quiekendes Geräusch war im Flur zu hören.— Koridorda cırtlak bir ses duyuluyordu.