schreinen — WBuch

§Значения

krzyczeć, wrzeszczeć

Einen sehr lauten, oft schrillen oder klagenden Schrei von sich geben.

Wydawać bardzo głośny, często piskliwy lub żałosny krzyk.

нейтральное

Das kleine Kind schreint laut vor Angst im Dunkeln.

— Małe dziecko głośno krzyczy ze strachu w ciemności.
Das Baby schreint laut, weil es Hunger hat.

— Dziecko głośno płacze, ponieważ jest głodne.

Синонимы

Антонимы

piszczeć, skrzeczeć

Ein Geräusch machen, das an ein Schreien erinnert (z. B. Metall auf Metall).

Wydawać dźwięk przypominający krzyk (np. metal uderzający o metal).

нейтральное

☞ Często używane metaforycznie w odniesieniu do nieprzyjemnych dźwięków.

Die alten Metallschienen schreinen bei jeder Fahrt schrecklich.

— Stare metalowe szyny przeraźliwie skrzypią przy każdym przejeździe.
Die alten Metalltüren schreinen bei jedem Öffnen schrecklich.

— Stare metalowe drzwi przeraźliwie skrzypią przy każdym otwarciu.

krzyczeć, wołać

In der Literatur oder Poesie: jemanden oder etwas lautstark anrufen oder rufen.

W literaturze lub poezji: głośno wołać kogoś lub coś.

возвышенное

In der alten Tragödie schreint der König nach seinem verlorenen Sohn.

— W starej tragedii król krzyczy, szukając swojego zagubionego syna.

schreinend	Präsens
geschreint	Perfekt