özel, hususi
Besonders, von besonderer Art oder Charakter, nicht allgemein üblich.
Özel, özel bir türde veya nitelikte olan, genel olarak yaygın olmayan.
-
Sie hat einen speziellen Humor.— Onun kendine özgü bir mizah anlayışı var.
-
Das ist ein sehr spezieller Fall.— Bu çok özel bir durumdur.
Синонимы
Антонимы