Глагол Частотностьtop-5000CEFR A2

springen

[ˈʃpʁɪŋən]
По слогам sprin|gen
◆ Грамматический конструктор
Управление
über etwas (Akkusativ) springen A— bir şeyin üzerinden atlamak
„Das Kind springt über den Bach."
in etwas (Akkusativ) springen A— bir şeye atlamak
„Er springt in das kalte Wasser."
auf etwas (Akkusativ) springen A— bir şeye atlamak
„Die Katze springt auf den Tisch."
aus etwas (Dativ) springen D— bir şeyden atlamak
„Er sprang aus dem Fenster."
§ Грамматика
Основные формы · неправильный
Infinitiv
springen
Präteritum
sprang
Partizip II
ist gesprungen
§Значения
atlamak
Sich durch einen Sprung von einem Punkt zum anderen bewegen.
Bir noktadan diğerine sıçrayarak hareket etmek.
нейтральное
  1. Das Kind springt über den Bach.
    — Çocuk, derenin üzerinden atlıyor.
  2. Er ist in das Wasser gesprungen.
    — O, suya atladı.
  3. Er sprang aus dem brennenden Haus, um sich zu retten.
    — Kendini kurtarmak için yanan evden dışarı atladı.
Синонимы
sıçramak, seğirmek
Plötzlich oder heftig eine Bewegung machen, oft unkontrolliert.
Aniden veya şiddetle bir hareket yapmak; genellikle kontrolsüz bir şekilde.
нейтральное
  1. Sie sprang vor Schreck hoch.
    — Korkudan irkilerek yerinden fırladı.
  2. Sein Auge springt nervös.
    — Gözü gergin bir şekilde seğiriyor.
Антонимы
çalışmaya başlamak
In einem technischen oder mechanischen Kontext plötzlich anspringen oder funktionieren.
Teknik veya mekanik bir bağlamda aniden çalışmaya başlamak veya işlev görmek.
нейтральное терминологическое
☞ Genellikle motorlar veya cihazlarla ilişkilidir.
  1. Der alte Motor sprang nach dem Versuch endlich an.
    — Eski motor, birkaç denemeden sonra nihayet çalıştı.
  2. Die Heizung springt nicht an.
    — Isıtıcı çalışmıyor.
zıplayıp oynamak
Sich schnell und unruhig bewegen oder hin- und herspringen.
Hızlı ve huzursuz bir şekilde hareket etmek ya da ileri geri sıçramak.
разговорное
  1. Die Kinder springen im Garten herum.
    — Çocuklar bahçede zıplıyorlar.
bir yere atlamak
Sich springend auf eine Fläche oder einen Gegenstand bewegen und dort landen.
Bir yüzeye veya bir nesnenin üzerine sıçrayarak hareket etmek ve oraya inmek.
  1. Die Katze springt auf den Tisch.
    — Kedi masanın üzerine atlıyor.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich springe
du springst
er/sie/es springt
wir springen
ihr springt
sie/Sie springen
Präteritum претеритум
ich sprang
du sprangst
er/sie/es sprang
wir sprangen
ihr spranget
sie/Sie sprangen
Imperativ императив
spring (du)
springen wir
springt (ihr)
springen Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich springe
du springest
er/sie/es springe
wir springen
ihr springet
sie/Sie springen
Konjunktiv II конъюнктив II
ich spränge
du sprängest
er/sie/es spränge
wir sprängen
ihr spränget
sie/Sie sprängen
Partizip партицип
springend Präsens
gesprungen Perfekt
Infinitiv инфинитив
springen
zu springen
§Идиомы
§Связанные слова

Сообщить об ошибке