kibirli, kendini beğenmiş, gururlu
Mit einer übermäßigen oder unangebrachten Selbstgefälligkeit oder Hochmut gebrächt.
Aşırı veya yersiz bir kendini beğenmişlik ya da kibirle dolu.
☞ Genellikle aşırı bir gurur biçimini tanımlamak için aşağılayıcı bir şekilde kullanılır.
-
Er zeigte ein stolzhaftes Lächeln nach seinem Sieg.— Zaferinden sonra gururlu bir gülümseme sergiledi.
-
Ihr Verhalten wirkte auf die Gäste sehr stolzhaft.— Tavırları, misafirler üzerinde son derece kibirli bir izlenim bıraktı.
-
Der stolzhafte Adelige weigerte sich zu sprechen.— Gururlu soylu, konuşmayı reddetti.
Синонимы
Антонимы