unterstellt

[ˈʊntɐˌʃtɛlt]

По слогам un|ter|stellt

◆ Грамматический конструктор

Управление

Управление необязательно: прилагательное можно употреблять и без дополнения.

jemandem (Dat.) etwas (Akk.) unterstellt sein A— być oskarżanym o coś przed kimś

„Er ist den Vorwürfen der Korruption unterstellt."

§ Грамматика

Сравнение · правильный

Positiv

unterstellt

Komparativ

unterstellter

Superlativ

am unterstelltesten

§Значения

przyjęte, domniemane

Etwas wird als wahr angenommen, ohne dass es bewiesen wurde; mutmaßlich.

Coś jest uznawane za prawdziwe, mimo że nie zostało udowodnione; przypuszczalnie.

нейтральное

Das ist ein unterstellter Zusammenhang.

— To jest domniemany związek przyczynowo-skutkowy.
Der unterstellte Grund war falsch.

— Podany powód był błędny.

Синонимы

rzekomy, przypisywany

Jemandem eine bestimmte Eigenschaft oder Absicht fälschlicherweise zugeschrieben.

Przypisanie komuś określonej cechy lub intencji błędnie.

нейтральное

Diese unterstellte Bosheit ist unbegründet.

— To przypisywane złośliwość jest bezpodstawne.
Seine unterstellte Schuld ist eine Lüge.

— Jego rzekoma wina to kłamstwo.

§Однокоренные

§Связанные слова