bekleyen
In einem Zustand des Abwartens oder des Verharrens auf etwas.
Bir şeyi bekleme veya hareketsiz kalma durumunda.
-
Die wartenden Gäste saßen im Flur.— Bekleyen misafirler koridorda oturuyordu.
-
Er blieb eine wartende Person.— O, bekleyen bir kişi olarak kaldı.
-
Die wartende Menge wurde unruhig.— Bekleyen kalabalık huzursuzlaşmaya başladı.