zerkaren

[t͡sɛɐ̯ˈkaːʁən]

По слогам zer|ka|ren

◆ Грамматический конструктор

Управление

etw. zerkaren A— coś zerkać

„Die Tiere zerkaren das Futter sehr langsam."

§ Грамматика

Основные формы · правильный

Infinitiv

zerkaren

Präteritum

zerkarte

Partizip II

hat zerkart

§Значения

rozżuć, rozżuć na kawałki

Etwas durch Kauen in sehr kleine Stücke zerlegen oder zermürben.

Rozkruszyć lub rozgnieść coś poprzez żucie na bardzo małe kawałki.

нейтральное

Das Tier zerkart das harte Futter sehr langsam.

— Zwierzę bardzo wolno rozgryza twardą karmę.
Man muss das harte Brot sehr gründlich zerkaren, um es gut zu schlucken.

— Trzeba bardzo dokładnie pokruszyć twardy chleb, żeby można go było łatwo przełknąć.

Синонимы

kauen·zermahlen

Антонимы

schlucken

wyżerać, niszczyć

Etwas (oft metaphorisch) durch ständiges Kauen oder Mahlen langsam zerstören oder abnutzen.

Coś (często metaforycznie) powoli niszczyć lub zużywać poprzez ciągłe żucie lub rozcieranie.

возвышенное

☞ Często używane w sensie przenośnym w odniesieniu do procesów psychicznych lub fizycznych.

Ständige Zweifel zerkaren seinen inneren Frieden.

— Ciągłe wątpliwości niszczą jego wewnętrzny spokój.
Die ständigen Sorgen zerkaren seine Konzentration.

— Ciągłe zmartwienia rozpraszają jego koncentrację.

§ Спряжение — полные таблицы

Präsens презенс

ich	zerkare
du	zerkarst
er/sie/es	zerkart
wir	zerkaren
ihr	zerkart
sie/Sie	zerkaren

Präteritum претеритум

ich	zerkarte
du	zerkartest
er/sie/es	zerkarte
wir	zerkarten
ihr	zerkartet
sie/Sie	zerkarten

Imperativ императив

—
zerkare	(du)
—
zerkaren	wir
zerkart	(ihr)
zerkaren	Sie

Konjunktiv I конъюнктив I

ich	zerkare
du	zerkarest
er/sie/es	zerkare
wir	zerkaren
ihr	zerkaret
sie/Sie	zerkaren

Konjunktiv II конъюнктив II

ich	zerkarte
du	zerkartest
er/sie/es	zerkarte
wir	zerkarten
ihr	zerkartet
sie/Sie	zerkarten

Partizip партицип

zerkarend	Präsens
zerkart	Perfekt

Infinitiv инфинитив

zerkaren

zu zerkaren

§Однокоренные

§Связанные слова