zwangsverschicken

[ˈtsvaŋsfɛɐ̯ˌʃɪkn̩]

По слогам zwangs|ver|schi|cken

◆ Грамматический конструктор

Управление

jdn. zwangsverschicken A— kogoś zmusić do wyjazdu.

„Die Behörde wird den Patienten zwangsverschicken."

§ Грамматика

Основные формы · правильный

Infinitiv

zwangsverschicken

Präteritum

zwangsverschickte

Partizip II

hat zwangsverschickt

§Значения

wysłać siłą

Jemanden gegen seinen Willen oder unter Zwang an einen anderen Ort schicken.

Wysłać kogoś w inne miejsce wbrew jego woli lub pod przymusem.

нейтральное

Die Behörde hat den Häftling zwangsverschickt.

— Władze przymusowo przewiozły więźnia.
Man darf niemanden ohne rechtliche Grundlage zwangsverschicken.

— Nie wolno nikogo przymusowo wysyłać bez podstawy prawnej.

przesłanie pod przymusem

In der Logistik oder Verwaltung: Waren oder Dokumente unter rechtlichem Zwang versenden.

W logistyce lub administracji: wysyłanie towarów lub dokumentów pod przymusem prawnym.

терминологическое

☞ Odnosi się do administracyjnego procesu przymusowej likwidacji.

Die Zollbehörde hat die beschlagnahmten Waren zwangsverschickt.

— Urząd celny przymusowo wysłał skonfiskowane towary.

§ Спряжение — полные таблицы

Präsens презенс

ich	zwangsverschicke
du	zwangsverschickst
er/sie/es	zwangsverschickt
wir	zwangsverschicken
ihr	zwangsverschickt
sie/Sie	zwangsverschicken

Präteritum претеритум

ich	zwangsverschickte
du	zwangsverschicktest
er/sie/es	zwangsverschickte
wir	zwangsverschickten
ihr	zwangsverschicktet
sie/Sie	zwangsverschickten

Imperativ императив

—
zwangsverschick	(du)
—
zwangsverschicken	wir
zwangsverschickt	(ihr)
zwangsverschicken	Sie

Konjunktiv I конъюнктив I

ich	zwangsverschicke
du	zwangsverschickest
er/sie/es	zwangsverschicke
wir	zwangsverschicken
ihr	zwangsverschicket
sie/Sie	zwangsverschicken

Konjunktiv II конъюнктив II

ich	zwangsverschickte
du	zwangsverschicktest
er/sie/es	zwangsverschickte
wir	zwangsverschickten
ihr	zwangsverschicktet
sie/Sie	zwangsverschickten

Partizip партицип

zwangsverschickend	Präsens
zwangsverschickt	Perfekt

Infinitiv инфинитив

zwangsverschicken

zu zwangsverschicken

§Однокоренные

derZwang

przymus, przekonanie, nacisk

schicken

wysłać

zwanghaft

kompulsywny, obsesyjny

§Связанные слова

überstellen·unterbringen·ausweisen