Прилагательное Частотностьtop-25000CEFR C2

zweiköpfig

[ˈt͡svaɪ̯ˌkœp͡fɪç]
По слогам zwei|köp|fig
§Значения
iki başlı
Besitz von zwei Köpfen.
İki başa sahip olmak.
нейтральное
  1. In der Sage erscheint ein zweiköpfiges Ungeheuer.
    — Efsanede iki başlı bir canavar görünür.
  2. Das zweiköpfige Wesen starrte uns an.
    — İki başlı yaratık bize bakıyordu.
Синонимы
Антонимы
iki yüzlü, çift doğalı
Metaphorisch für etwas, das zwei verschiedene Aspekte, Richtungen oder Entscheidungsträger hat.
İki farklı yönü, bakış açısı veya karar vericisi bulunan bir şey için mecazi anlamda kullanılır.
возвышенное
  1. Die Organisation ist ein zweiköpfiges Gebilde.
    — Bu organizasyon iki kişiden oluşan bir yapıdır.
  2. Seine Strategie erwies sich als zweiköpfig und widersprüchlich.
    — Onun stratejisi iki yönlü ve çelişkili çıktı.
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке