wystarczalność, adekwatność
Das Ausmaß an ausreichender Menge, Zeit oder Qualität, um ein Ziel zu erreichen.
Stopień wystarczającej ilości, czasu lub jakości do osiągnięcia celu.
☞ Zazwyczaj używane jako rzeczownik, lecz w kontekstach abstrakcyjnych może opisywać właściwość wystarczalności.
-
Die Hinlänglichkeit der Beweise wurde vom Gericht kritisch geprüft.— Sąd krytycznie ocenił wystarczalność dowodów.
-
Die Hinlänglichkeit der Informationen war für die Entscheidung entscheidend.— Wystarczająca ilość informacji miała kluczowe znaczenie dla podjęcia decyzji.
Синонимы
Антонимы