i̇skele, rıhtım
Ein befestigter Uferbereich in einem Hafen, an dem Schiffe anlegen können.
Limanlarda gemilerin yanaşabileceği, tahkim edilmiş bir kıyı bölgesi.
-
Das Schiff legt am Kai an.— Gemi iskeleye yanaşıyor.
-
Die Waren wurden direkt vom Kai entladen.— Mallar doğrudan iskeleden indirildi.
-
Wir spazierten am langen Kai entlang.— Uzun iskele boyunca yürüdük.
Синонимы