manastır, rahibe manastırı
Ein Ort, an dem eine Gemeinschaft von Mönchen oder Nonnen nach religiösen Regeln lebt.
Keşişler veya rahibeler topluluğunun dini kurallara göre yaşadığı bir yer.
-
Die Mönche leben in einem alten Kloster.— Keşişler eski bir manastırda yaşıyorlar.
-
Sie trat in ein Kloster ein.— O, bir manastıra girdi.
Синонимы