yırtık, çatlak
Ein plötzlicher, gewaltsamer Bruch oder eine Trennung von einem Teil eines Objekts.
Bir nesnenin bir parçasının ani ve şiddetli bir şekilde kopması veya ayrılması.
-
Ein plötzlicher Riss im Seil führte zum Absturz.— İpte meydana gelen ani bir kopma, düşüşe neden oldu.
-
Der Riss im Stoff war kaum zu sehen.— Kumaştaki yırtık neredeyse görünmüyordu.