emeklilik
Der Lebensabschnitt, der nach dem Ende der Erwerbstätigkeit durch Rentenbezug beginnt.
Çalışma hayatının sona ermesinin ardından emekli maaşı alınmaya başlanan yaşam dönemi.
-
Er genießt nun seinen wohlverdienten Ruhestand.— Artık hak ettiği emeklilik günlerinin tadını çıkarıyor.
-
Viele Menschen planen ihren Ruhestand schon früh.— Birçok insan emekliliklerini çok erken yaşlarda planlar.
Синонимы