osoba z zaburzeniami mowy
Eine Person, die eine Beeinträchtigung oder Störung der Sprache oder der Sprechfähigkeit hat.
Osoba, która ma upośledzenie lub zaburzenie mowy lub zdolności mówienia.
☞ To określenie jest w nowoczesnym żargonie specjalistycznym często postrzegane jako stygmatyzujące; lepiej używać zwrotu „osoba z niepełnosprawnością mowy”.
-
Der Sprachbehinderte benötigt spezielle Unterstützung beim Sprechen.— Osoba z zaburzeniami mowy potrzebuje specjalnego wsparcia w mówieniu.
-
Die Schule bietet Kurse für Sprachbehinderte an.— Szkoła oferuje kursy dla osób z zaburzeniami mowy.
-
Er wurde als Sprachbehinderter in die Klasse eingestuft.— Został sklasyfikowany jako osoba z zaburzeniami mowy.