niesprawdzalność
Der Zustand, in dem etwas (meist ein Spiel oder ein Instrument) nicht spielbar oder unbrauchbar ist.
Stan, w którym coś (zazwyczaj gra lub instrument) nie nadaje się do gry lub jest nieużyteczne.
☞ Uwaga: Słowo to jest morfologicznie rzeczownikiem (die Unspielbarkeit). Jako przymiotnik istnieje jedynie „unspielbar”.
-
Die Unspielbarkeit des neuen Titels schockierte die Kritiker.— Niemożność zagrania w nową grę zszokowała krytyków.
-
Wegen der Unspielbarkeit wurde das Instrument entsorgt.— Z powodu niesprawnego działania instrument został wyrzucony.
Синонимы