Существительное Частотностьtop-10000CEFR B2
die

Urkunde

[ˈʊʁkʊndə]
По слогам ur|kun|de
§ Грамматика
Genitiv
der Urkunde
Plural
die Urkunden
§Значения
belge, evrak, sertifika
Ein offizielles Dokument, das als Beweis für eine Tatsache oder einen Rechtsvorgang dient.
Bir olgunun veya hukuki işlemin kanıtı olarak hizmet eden resmi bir belge.
нейтральное терминологическое
  1. Die Urkunde muss notariell beglaubigt werden.
    — Belge, noter tarafından onaylanmalıdır.
  2. Er bewahrte die alte Urkunde in einem Tresor auf.
    — Eski belgeyi bir kasada sakladı.
  3. Diese Urkunden belegen den rechtmäßigen Besitz.
    — Bu belgeler, yasal mülkiyeti kanıtlamaktadır.
sertifika, ödül, diploma
Eine Urkunde im Sinne einer Auszeichnung oder eines Zertifikats für eine erbrachte Leistung.
Yapılan bir başarı için verilen bir ödül veya sertifika niteliğindeki belge.
нейтральное
  1. Sie erhielt eine Urkunde für ihre ehrenamtliche Arbeit.
    — Gönüllü çalışmalarından dolayı bir sertifika aldı.
  2. Der Sportler erhielt eine Urkunde für seinen ersten Platz.
    — Sporcu, birinciliği için bir sertifika aldı.
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке