reddeden, tanımayan
Etwas oder jemanden nicht anerkennend, ablehnend oder die Gültigkeit/Berechtigung einer Sache verneinend.
Bir şeyi veya birini kabul etmeyerek, reddederek ya da bir şeyin geçerliliğini/meşruiyetini inkâr ederek.
-
Er zeigte eine aberkennende Geste gegenüber dem Vorschlag.— Öneriye karşı reddedici bir hareket yaptı.
-
Die Entscheidung war rein aberkennend.— Karar tamamen reddedici nitelikteydi.
-
Sie blickte ihn mit einem aberkennenden Ausdruck an.— Ona hoşnutsuz bir ifadeyle baktı.
Антонимы