klaszczący
Durch Klatschen der Hände Anerkennung oder Begeisterung ausdrückend.
Wyrażanie uznania lub entuzjazmu poprzez klaskanie rękami.
-
Das applaudierende Publikum verließ langsam den Saal.— Klaskająca publiczność powoli opuszczała salę.
-
Man hörte nur das applaudierende Geräusch der Menge.— Słychać było jedynie oklaskujący szmer tłumu.
-
Die applaudierenden Zuschauer riefen den Namen des Künstlers.— Klaskająca publiczność wykrzykiwała imię artysty.
Синонимы
Антонимы