devlet memuru, memur
Bezieht sich auf Personen, die im öffentlichen Dienst stehen oder staatliche Aufgaben wahrnehmen.
Kamu hizmetinde çalışan veya devlet görevlerini yerine getiren kişileri ifade eder.
☞ Genellikle bileşik kelimelerde sıfat olarak veya belirteç olarak kullanılır.
-
Die frisch beamten Lehrer genießen einen sicheren Arbeitsplatz.— Yeni atanan öğretmenler güvenli bir iş ortamının tadını çıkarıyorlar.
-
Die beamten Ärzte im Klinikum haben besondere Pflichten.— Klinikteki resmi doktorların özel görevleri vardır.
Синонимы
Антонимы