twierdzący, rościący sobie prawa
Etwas als wahr oder gegeben darstellend oder fordernd artikulierend.
Wyrażanie lub stwierdzanie czegoś jako prawdziwego lub pewnikowego.
-
Er gab eine behauptende Antwort.— Odpowiedział w sposób twierdzący.
-
Ihre behauptende Art irritierte die Kollegen.— Jej roszczeniowy sposób bycia irytował współpracowników.
-
Sie trat sehr behauptend auf.— Zachowywała się bardzo pewnie siebie.
Антонимы