iddia eden, öne süren
Etwas als wahr oder gegeben darstellend oder fordernd artikulierend.
Bir şeyi doğru veya kesin olarak kabul edilmiş bir gerçekmiş gibi sunan veya talep eden şekilde ifade etmek.
-
Er gab eine behauptende Antwort.— O, kendinden emin bir yanıt verdi.
-
Ihre behauptende Art irritierte die Kollegen.— Onun iddialı tavrı meslektaşlarını rahatsız etti.
-
Sie trat sehr behauptend auf.— Çok kendinden emin bir tavır sergiledi.
Антонимы