huir
Schnell weglaufen, um einer Situation oder einer Person zu entkommen.
Huir rápidamente para escapar de una situación o de una persona.
-
Der Dieb rannte vor der Polizei davon.
-
Sobald er die Gefahr sah, rannte er davon.
Антонимы
| ich | renne | davon |
| du | rennst | davon |
| er/sie/es | rennt | davon |
| wir | rennen | davon |
| ihr | rennt | davon |
| sie/Sie | rennen | davon |
| ich | rannte | davon |
| du | ranntest | davon |
| er/sie/es | rannte | davon |
| wir | rannten | davon |
| ihr | ranntet | davon |
| sie/Sie | rannten | davon |
| — | ||
| renne | (du) | davon |
| — | ||
| rennen | wir | davon |
| rennt | (ihr) | davon |
| rennen | Sie | davon |
| ich | renne | davon |
| du | rennest | davon |
| er/sie/es | renne | davon |
| wir | rennen | davon |
| ihr | rennnet | davon |
| sie/Sie | rennen | davon |
| ich | rannte | davon |
| du | ranntest | davon |
| er/sie/es | rannte | davon |
| wir | rannten | davon |
| ihr | ranntet | davon |
| sie/Sie | rannten | davon |
| davonrennend | Präsens |
| davongerannt | Perfekt |
| davonrennen |
| davonzurennen |