Прилагательное Частотностьtop-25000CEFR C2

doppelköpfig

[ˈdɔpəlˌkœp͡fɪç]
По слогам dop|pel|köp|fig
§ Грамматика
Сравнение · правильный
Positiv
doppelköpfig
Komparativ
doppelköpfiger
Superlativ
am doppelköpfigsten
§Значения
dwugłowy
Besitzend zwei Köpfe oder zwei Köpfe als ein Merkmal.
Posiadający dwie głowy lub dwie głowy jako cechę.
нейтральное
  1. Der doppelköpfige Adler ist ein altes Symbol.
    — Podwójnogłowy orzeł jest starożytnym symbolem.
  2. In der Sage erscheint ein doppelköpfiges Wesen.
    — W podaniu pojawia się stworzenie o dwóch głowach.
Синонимы
Антонимы
dwulicowy, ambiwalentny
Zwei verschiedene Gesichter oder gegensätzliche Ansichten zeigend; zwiespältig.
Pokazujący dwie różne twarze lub przeciwstawne poglądy; dwuznaczny.
возвышенное
  1. Seine doppelköpfige Strategie führte zum Scheitern.
    — Jego dwutorowa strategia zakończyła się niepowodzeniem.
  2. Die politische Entscheidung wirkt sehr doppelköpfig.
    — Ta decyzja polityczna wydaje się bardzo dwuznaczna.
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке