dehşet verici, korkunç
Auslösend von großem Schrecken, Entsetzen oder tiefem Abscheu.
Büyük korkuya, dehşete veya derin iğrenmeye neden olan.
-
Die Nachricht von dem Unfall war entsetzend.— Kazayla ilgili haber korkunçtu.
-
Er sah ein entsetzendes Gesicht.— Korkunç bir yüz gördü.
Синонимы
Антонимы