eğilmiş, bükülmüş
Mit nach vorne geneigtem Oberkörper oder Rücken; nach unten gebeugt.
Gövde veya sırtı öne doğru eğik; aşağıya doğru bükülmüş.
-
Der gebückte Mann suchte etwas auf dem Boden.— Eğilmiş adam yerde bir şey arıyordu.
-
Sie stand gebückt über dem Schreibtisch.— Masanın üzerinde eğilmiş duruyordu.
-
Sein Rücken wirkt sehr gebückt.— Sırtı oldukça kamburlaşmış görünüyor.