ukoronowany
Mit einer Krone versehen oder als Herrscher eingesetzt.
Nagrodzony koroną lub ustanowiony władcą.
-
Der gekrönte König betrat den Saal.— Ukoronowany król wszedł do sali.
-
Sie ist eine gekrönte Monarchin.— Jest koronowaną monarchinią.
Синонимы
Антонимы