ayrı, bağımsız
Nicht zusammengehörig, räumlich oder inhaltlich voneinander isoliert oder getrennt.
Birbirine ait olmayan, mekansal veya içeriksel olarak birbirinden izole ya da ayrılmış.
-
Wir haben zwei getrennte Zimmer.— İki ayrı odamız var.
-
Die Akten liegen getrennt vor.— Evraklar ayrı ayrı duruyor.
-
Nach der Scheidung lebt er getrennt von seiner Familie.— Boşanmadan sonra ailesinden ayrı yaşıyor.
Синонимы
Антонимы