osoba z uszkodzeniem słuchu
Eine Beeinträchtigung des Hörvermögens aufweisend.
Wykazujący upośledzenie słuchu.
☞ Często używane jako uprzejme określenie dla osób z niepełnosprawnością słuchu.
-
Der hörgeschädigte Mann trägt ein modernes Hörgerät.— Mężczyzna z wadą słuchu nosi nowoczesny aparat słuchowy.
-
Diese Informationen sind für hörgeschädigte Menschen wichtig.— Te informacje są ważne dla osób z wadami słuchu.
-
Er ist seit seiner Kindheit hörgeschädigt.— Od dzieciństwa cierpi na uszkodzenie słuchu.
Синонимы
Антонимы