słuch
Die Fähigkeit besitzend, Geräusche oder Töne wahrzunehmen.
Posiadający zdolność do postrzegania dźwięków lub tonów.
☞ Jest często używane w kontekstach medycznych lub biologicznych.
-
Das hörende Organ ist das Ohr.— Organem słuchu jest ucho.
-
Ein hörender Mensch nimmt die Welt anders wahr.— Osoba słysząca postrzega świat inaczej.
Антонимы