dışarı fırlamak
Etwas mit großer Kraft oder Gewalt plötzlich aus etwas herausbewegen oder aufbrechen.
Büyük bir güç veya kuvvetle bir şeyi aniden bir yerden dışarı hareket ettirmek veya kırmak.
-
Der Dieb brach die schwere Kette hervor.— Hırsız, ağır zinciri kırıp çıkardı.
-
Die Wurzeln haben den Asphalt hervorgebrochen.— Kökler asfaltı patlattı.
Синонимы