hin·mögen

[hɪnˈmøːɡn̩]

По слогам hin|mö|gen

◆ Грамматический конструктор

Управление

etwas/jemanden hinmögen A— nie przepadać za kimś/ czymś

„Ich mag die neue Musik nicht besonders hin."

§ Грамматика

Основные формы · неправильный · Отделяемая

Infinitiv

hinmögen

Präteritum

mochte hin

Partizip II

hat hingemocht

§Значения

lubić, mieć upodobanie

Etwas oder jemanden sehr gerne mögen oder an etwas Gefallen finden.

Bardzo lubić coś lub kogoś, lub czerpać przyjemność z czegoś.

возвышенное

☞ Zazwyczaj używane jest z „nie” w formie przeczącej.

Ich mag diesen kalten Regen überhaupt nicht hin.

— Wcale nie lubię tego zimnego deszczu.
Er mochte die bittere Wahrheit überhaupt nicht hin.

— W ogóle nie znosił tej gorzkiej prawdy.

Синонимы

mögen·gernhaben·schätzen

Антонимы

ablehnen·verabscheuen

mieć ochotę, pragnąć

Einen starken Wunsch oder Drang verspüren, etwas zu tun.

Odczuwać silne pragnienie lub popęd do zrobienia czegoś.

возвышенное

☞ Często w konstrukcji „hinmögen, zu ... zu [czasownik]”.

Sie mochte es kaum hin, allein zu reisen.

— Nie lubiła podróżować sama.
Ich mochte es hin, die Stille zu genießen.

— Lubił rozkoszować się ciszą.

§ Спряжение — полные таблицы

trennbar

Präsens презенс

ich	mag	hin
du	magst	hin
er/sie/es	mag	hin
wir	mögen	hin
ihr	mögt	hin
sie/Sie	mögen	hin

Präteritum претеритум

ich	mochte	hin
du	mochtest	hin
er/sie/es	mochte	hin
wir	mochten	hin
ihr	mochtet	hin
sie/Sie	mochten	hin

Imperativ императив

—
mag	(du)	hin
—
mögen	wir	hin
mögt	(ihr)	hin
mögen	Sie	hin

Konjunktiv I конъюнктив I

ich	möge	hin
du	mögest	hin
er/sie/es	möge	hin
wir	mögen	hin
ihr	möget	hin
sie/Sie	mögen	hin

Konjunktiv II конъюнктив II

ich	mochte	hin
du	mochtest	hin
er/sie/es	mochte	hin
wir	mochten	hin
ihr	mochtet	hin
sie/Sie	mochten	hin

Partizip партицип

hinmögend	Präsens
hingemocht	Perfekt

Infinitiv инфинитив

hinmögen

hinzu-mögen

§Однокоренные

§Связанные слова

lieben·bevorzugen·genießen