topraksız
Ohne Grundbesitz oder Landflächen verfügend.
Gayrimenkul veya araziye sahip olmayan.
-
Die landlose Bevölkerung suchte neue Arbeit in der Stadt.— Topraksız halk, şehirde yeni işler aradı.
-
Früher waren viele Bauern landlos.— Eskiden birçok çiftçinin toprağı yoktu.
-
Er blieb ein landloser Wanderer.— O, topraksız bir gezgin olarak kaldı.
Антонимы