ahlakçı
Verhalten oder Sprache, die darauf abzielt, andere nach moralischen Maßstäben zu beurteilen oder zu belehren.
Başkalarını ahlaki ölçütlere göre değerlendirmeyi veya onlara öğüt vermeyi amaçlayan davranış veya söylem.
-
Ich mag seinen moralisierenden Tonfall nicht.— Onun ahlak dersi verir gibi konuşma tarzını sevmiyorum.
-
Die Kritik war sehr moralisierend.— Eleştiriler oldukça ahlakçı bir tavır sergiliyordu.
-
Er schreibt oft moralisierende Texte.— O, sık sık ahlaki öğütler içeren metinler yazar.