alıcı, emici
Etwas in sich aufnehmend oder beanspruchend; eine belastende oder fordernde Wirkung ausübend.
İçine alan veya talep eden; yükleyici veya zorlayıcı bir etki gösteren.
☞ Genellikle bileşik kelimelerde veya ortac olarak, yük getiren bir özelliği tanımlamak için kullanılır.
-
In der Beziehung war er stets der nehmende Part, nie der gebende.— Bu ilişkide o her zaman alan taraf olmuştur; asla veren taraf değil.
-
Ihre Rolle im Projekt wirkte eher nehmend als unterstützend.— Projedeki rolü, destekleyici olmaktan ziyade daha çok alıcı bir nitelikteydi.
Синонимы