fedakâr, feda etmeye hazır
Bereit, für eine Sache oder eine Person eigene Interessen, Rechte oder das Leben aufzugeben.
Bir şey veya bir kişi için kendi çıkarlarından, haklarından veya hayatından vazgeçmeye hazır olmak.
-
Die opferbereiten Helfer arbeiteten die ganze Nacht.— Gönüllü yardımseverler bütün gece çalıştılar.
-
Sie ist eine sehr opferbereite Mutter.— O, son derece fedakar bir annedir.
-
Für die Gemeinschaft müssen wir opferbereit sein.— Toplum için fedakarlık yapmaya hazır olmalıyız.
Синонимы
Антонимы