kekeleme, takılma
Die Sprache oder das Sprechen durch Pausen, Wiederholungen oder Stocken unterbrochen.
Dil veya konuşma, duraklamalar, tekrarlar veya kekelemelerle kesintiye uğramıştır.
-
Er gab eine stotternde Antwort.— Kekeleyerek bir yanıt verdi.
-
Seine Stimme klang stotternd.— Sesi kekeleyerek çıkıyordu.
-
Der stotternde Junge suchte nach Worten.— Kekeleyen çocuk kelimeleri bulmaya çalışıyordu.