itaatkâr, uysal
Sich fügend, unterwürfig oder bereit, den Willen anderer ohne Widerstand zu akzeptieren.
İtaatkar, boyun eğen veya başkalarının isteklerini direnç göstermeden kabul etmeye hazır.
-
In dieser strengen Erziehung war das Kind oft sehr submiss.— Bu katı eğitim sürecinde çocuk çoğu zaman son derece itaatkârdı.
-
Sie blieb in der Diskussion vollkommen submiss.— Tartışma sırasında tamamen itaatkâr kaldı.
-
Er verhielt sich gegenüber seinem Chef äußerst submiss.— Patronuna karşı son derece itaatkâr davrandı.
Синонимы
Антонимы