niespokojny, nieułagodzony, poruszony
Nicht besänftigt, nicht beruhigt; in einem Zustand der Unruhe oder Erregung verbleibend.
Nie uspokojony, nie wyciszony; pozostający w stanie niepokoju lub podniecenia.
-
Er blieb nach der Nachricht völlig unberuhigt.— Po usłyszeniu tej wiadomości pozostał całkowicie niewzruszony.
-
Die unberuhigte Menge wartete vor dem Tor.— Niespokojny tłum czekał przed bramą.
-
Ihre Stimme klang sehr unberuhigt.— Jej głos brzmiał bardzo niespokojnie.
Антонимы