weg·scheuchen

[ˈvɛkˌʃɔʏ̯xn̩]

По слогам weg|scheu|chen

◆ Грамматический конструктор

Управление

jdn. wegscheuchen A— kogoś odpędzić.

„Der Gärtner scheucht die Katzen weg."

§ Грамматика

Основные формы · правильный · Отделяемая

Infinitiv

wegscheuchen

Präteritum

scheuchte weg

Partizip II

hat weggescheucht

§Значения

odpędzić, odegnać

Jemanden oder etwas durch schnelle Bewegungen oder Drohungen von einem Ort vertreiben.

Wypędzić kogoś lub coś z miejsca poprzez szybkie ruchy lub groźby.

нейтральное

Der Bauer scheucht die Vögel vom Feld weg.

— Rolnik odpędza ptaki z pola.
Der Mann scheucht die lästigen Fliegen mit einer Zeitung weg.

— Mężczyzna odpędza dokuczliwe muchy gazetą.

Синонимы

vertreiben·verscheuchen·verjagen

odpędzić, przegonić

Eine Person unsanft oder unhöflich dazu bringen, einen Ort zu verlassen.

Zmusić kogoś w niegrzeczny lub nieuprzejmy sposób do opuszczenia miejsca.

разговорное

☞ Często wiąże się z odpychającym gestem.

Der wütende Mann scheuchte die neugierigen Zuschauer einfach weg.

— Rozwścieczony mężczyzna po prostu odpędził ciekawskich widzów.
Der Wachmann scheucht die Bettler mit einem strengen Blick weg.

— Strażnik odpędza żebraków surowym spojrzeniem.

Антонимы

herbeirufen·einladen

§ Спряжение — полные таблицы

trennbar

Präsens презенс

ich	scheuche	weg
du	scheuchst	weg
er/sie/es	scheucht	weg
wir	scheuchen	weg
ihr	scheucht	weg
sie/Sie	scheuchen	weg

Präteritum претеритум

ich	scheuchte	weg
du	scheuchtest	weg
er/sie/es	scheuchte	weg
wir	scheuchten	weg
ihr	scheuchtet	weg
sie/Sie	scheuchten	weg

Imperativ императив

—
scheuche	(du)	weg
—
scheuchen	wir	weg
scheucht	(ihr)	weg
scheuchen	Sie	weg

Konjunktiv I конъюнктив I

ich	scheuche	weg
du	scheuchest	weg
er/sie/es	scheuche	weg
wir	scheuchen	weg
ihr	scheuchet	weg
sie/Sie	scheuchen	weg

Konjunktiv II конъюнктив II

ich	scheuchte	weg
du	scheuchtest	weg
er/sie/es	scheuchte	weg
wir	scheuchten	weg
ihr	scheuchtet	weg
sie/Sie	scheuchten	weg

Partizip партицип

wegscheuchend	Präsens
weggescheucht	Perfekt

Infinitiv инфинитив

wegscheuchen

wegzuscheuchen

§Однокоренные

scheu

nieśmiały, płochliwy

dieScheu

nieśmiałość, lękliwość, obawa

§Связанные слова

jagen·vertreiben·verjagen