widerreden

[ˈviːdɐˌʁeːdn̩]

По слогам wi|der|re|den

◆ Грамматический конструктор

Управление

jemandem widersprechen D— komuś się sprzeciwiać

„Er versucht ständig, seinem Chef zu widersprechen."

§ Грамматика

Основные формы · правильный

Infinitiv

widerreden

Präteritum

widerredete

Partizip II

hat widerredet

§Значения

kontestować, sprzeciwiać się

Gegen die Meinung oder die Worte einer anderen Person argumentieren.

Sprzeciwiać się opinii lub słowom innej osoby.

нейтральное

Er versucht ständig, seinem Chef zu widerreden.

— Ciągle próbuje sprzeciwiać się swojemu szefowi.
Warum hast du mir in der Sitzung widerredet?

— Dlaczego sprzeciwiłeś się mi na spotkaniu?

Синонимы

widersprechen·entgegnen·einwenden

Антонимы

zustimmen·beipflichten

kłócić się, sprzeciwiać się

Jemandem widersprechen oder die Autorität einer Person infrage stellen.

Sprzeciwiać się komuś lub kwestionować autorytet danej osoby.

нейтральное

☞ Często używane w znaczeniu nieposłuszeństwa wobec przełożonych.

Die Kinder widerreden ihren Eltern nicht.

— Dzieci nie sprzeciwiają się swoim rodzicom.
Es ist unhöflich, dem Lehrer zu widerreden.

— Niegrzecznie jest sprzeciwiać się nauczycielowi.

§ Спряжение — полные таблицы

Präsens презенс

ich	widerrede
du	widerredest
er/sie/es	widerredet
wir	widerreden
ihr	widerredet
sie/Sie	widerreden

Präteritum претеритум

ich	widerredete
du	widerredetest
er/sie/es	widerredete
wir	widerredeten
ihr	widerredetet
sie/Sie	widerredeten

Imperativ императив

—
widerrede	(du)
—
widerreden	wir
widerredet	(ihr)
widerreden	Sie

Konjunktiv I конъюнктив I

ich	widerrede
du	widerredest
er/sie/es	widerrede
wir	widerreden
ihr	widerredet
sie/Sie	widerreden

Konjunktiv II конъюнктив II

ich	widerredete
du	widerredetest
er/sie/es	widerredete
wir	widerredeten
ihr	widerredetet
sie/Sie	widerredeten

Partizip партицип

widerredend	Präsens
widerredet	Perfekt

Infinitiv инфинитив

widerreden

widerzureden

§Однокоренные

odrażający, obrzydliwy, wstrętny

§Связанные слова

argumentieren·streiten·diskutieren