Bann — WBuch

§Значения

zaklęcie, urok

Ein Zustand der Verzauberung oder eine magische Wirkung.

Stan zaczarowania lub magiczny efekt.

возвышенное

Der Zauberer legte einen Bann auf das Schloss.

— Czarodziej rzucił zaklęcie na zamek.
Sie fiel unter den Bann der dunklen Magie.

— Wpadła pod wpływ czarnej magii.

Синонимы

czar, fascynacja, urok

Eine starke, faszinierende Anziehungskraft, die jemanden gefangen hält.

Silna, fascynująca siła przyciągania, która kogoś uwięzia.

нейтральное

Seine Rede war in ihrer vollen Bann.

— Jego mowa całkowicie go urzekła.
Der Bann der Musik füllte den ganzen Raum.

— Magia muzyki wypełniła całe pomieszczenie.

Синонимы

ban, ekskomunika

Ein rechtlicher oder kirchlicher Ausschluss aus einer Gemeinschaft.

Prawne lub kościelne wykluczenie z wspólnoty.

терминологическое

☞ Używane historycznie lub w kontekście prawa kościelnego.

Der Bann wurde von der Kirche ausgesprochen.

— Klątwa została wypowiedziana przez Kościół.
Er erlitt den Bann der Gemeinschaft.

— Został wykluczony ze społeczności.