dobroć, życzliwość, łaskawość
Die Eigenschaft, ein Mensch zu sein, der anderen gegenüber freundlich, gütig und wohlwollend handelt.
Właściwość polegająca na tym, że jest się osobą, która wobec innych postępuje przyjaźnie, życzliwie i łaskawie.
-
Ihre unendliche Güte beeindruckte alle Anwesenden.— Jej nieskończona dobroć zrobiła wrażenie na wszystkich obecnych.
-
Man sollte die Güte seines Herzens schätzen.— Należy docenić dobroć jego serca.
Синонимы